Δραστηριότητες  »    Εφημερίδα (2000-1)   »  Αρ. Φύλλου 2

Θ Ε Α Τ Ρ Ι Κ Η   Π Α Ρ Α Σ Τ Α Σ Η    Τ Ο Υ   Γ Υ Μ Ν Α Σ Ι Ο Υ
Μολλιέρου

«Γιατρός με το στανιό»

Το κωμικό... και ο Μολιέρος

Περισσότερες φωτογραφίες


th2001d.jpg (16503 bytes)

th2001b.jpg (17913 bytes)

th2001f.jpg (17399 bytes)

th2001a.jpg (21652 bytes)   "Η τραγωδία μπορεί ίσως να είναι ηρωική, αλλά η κωμωδία πρέπει να είναι, και είναι, ο καθρέφτης της ανθρώπινης φύσης, στην κωμωδία δεν έχεις τίποτε πετύχει αν οι χαρακτήρες που απεικονίζεις δεν φαίνονται σαν ζωντανοί τύποι".
   "Το κωμικό είναι η εξωτερική και ορατή μορφή του παράλογου. Για να γνωρίσει κανείς το κωμικό πρέπει πρώτα να γνωρίσει το λογικό".
   "Η ασυναρτησία είναι ο πυρήνας του κωμικού…. άρα όλα τα ψεύδη, η απατηλή εμφάνιση, οι διαβολιές, οι προσποιήσεις, κάθε αντίφαση ενεργειών είναι στοιχεία κωμικά".
   Αλλά και το να κάνεις τους ανθρώπους να γελούν είναι μια μεγάλη, δύσκολη και παράξενη τέχνη.
   Με αυτές τις μεγάλες αισθητικές αλλά και ψυχολογικές αλήθειες απαντά στους πολλούς επικριτές τους ένας μοναδικός κωμικός συγγραφέας, ο Μολιέρος.
   Μολιέρος: ψευδώνυμο του Ζαν Μπατίστ Ποκλέν, του ανθρώπου που, παρά τα "πυρά", του εκκλησιαστικού και κοσμικού κατεστημένου της εποχής του, κατάφερε ν' αναδειχθεί και να κερδίσει τη φήμη του μεγαλύτερου γάλλου δραματουργού.
   Ο Μολιέρος γεννήθηκε το 1622 στο Παρίσι από πατέρα επιπλοποιό στην υπηρεσία της Αυλής και προοριζόταν από την οικογένειά του να συνεχίσει το επάγγελμα του βασιλικού επιπλοποιού. Ο νεαρός όμως Ζάν Μπατίστ, αφού έλαβε καλή μόρφωση, σπάει το οικογενειακό κατεστημένο και αφιερώνεται ολόψυχα στο θέατρο για 30 χρόνια μέχρι το θάνατό του σε ηλικία 51 χρόνων το1678 στο Παρίσι.
   Στην αρχή ο αγώνας του αφορούσε στην επιβίωση, αλλά η επιτυχία ήλθε γρήγορα αν και σε πολλές περιπτώσεις η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία και το "κοινωνικό κατεστημένο" του Παρισιού τον πολέμησε δυναμικά. Τον πολέμησε γιατί με τις κωμωδίες του σατίρισε τις προλήψεις και τη μεγαλομανία της αστικής τάξης -αστός και ο ίδιος- καθώς και τους ευγενείς και τον κλήρο.
   Στα έργα του ζωντανεύει το παράλογο επειδή ακριβώς έχει βαθιά αίσθηση της λογικής και γνώση της ανθρώπινης φύσης. Οι χαρακτήρες έχουν πλαστεί από τη φαντασία του βίαιου, ευέξαπτοι και πολλές φορές φτάνουν στα όρια της ασυναρτησίας. Κάθε έργο του βασίζεται σ' ένα συνεχές διπλό όραμα: του γνωστικού και του ανόητου, του σωστού και του λάθους μαζί, πλάι - πλάι. Αυτή ήταν η επινόησή του και η δόξα του.
   Ο Μολιέρος εκτός από σπουδαίος θεατρικός συγγραφέας ήταν και ταλαντούχος ηθοποιός. Είχε το "λαστιχένιο πρόσωπο", τη διάπλαση, τη ζωντάνια και την ακούραστη ενεργητικότητα του "γεννημένου" κωμικού ηθοποιού.
   Tα κυριότερα έργα του είναι: "Οι ψευτοσπουδαίες", "Σχολείο Γυναικών", "Ταρτούφος", "Αρχοντοχωριάτης", "Φιλάργυρος", "Κατά φαντασία ασθενής", "Γιατρός με το στανιό".
   Αυτό το τελευταίο, "Γιατρός με το στανιό" γράφτηκε και παίχτηκε στο Παρίσι το 1667 και σημείωσε μεγάλη επιτυχία.
   Αφετηρία στο έργο είναι η ιδέα του ξυλοδαρμού ενός ανθρώπου, ώστε να αναγκαστεί να προσποιηθεί το γιατρό.
th2001c.jpg (19803 bytes)   Η ιδέα ως αφετηρία του έργου ίσως δεν είναι πολύ έντεχνη, αλλά ο Μολιέρος εδώ παίζει με την ιδέα. Παρουσιάζει τον ξυλοκόπο του να διασκεδάζει με τη νέα του εμπειρία, να μαθαίνει στην εντέλεια την πομπώδη επιστημονική φρασεολογία και μετά να μην ξέρει τι να την κάνει. Εκστομίζει κενολογίες για τον Ιπποκράτη, είναι περιχαρής όταν συναντά κάποιον άρρωστο που αγνοεί τα Λατινικά, ώστε να μην σκοτίζεται για το νόημα των λόγων του. Τοποθετεί λάθος την καρδιά και χωρίς καθόλου να ενοχληθεί από το σφάλμα του, όταν αυτό αναγνωρίζεται, ξεπερνάει τις διορθώσεις με την αθάνατη φράση "τα έχουμε αλλάξει όλα αυτά".

Μολιέρος... Μια σχολική θεατρική παράσταση
"Γιατρός με το στανιό"

   Καθώς λοιπόν τα έργα του Μολιέρου μέχρι και σήμερα διατηρούν τη ζωντάνια τους και την επικαιρότητά τους, η θεατρική ομάδα του Γυμνασίου μας στα πλαίσια των εξωσχολικών δραστηριοτήτων της, κάνει μια πολύ σοβαρή προσπάθεια να παίξει στη σκηνή το έργο του μεγάλου δραματουργού "Γιατρός με το στανιό" είναι μια αρκετά χαριτωμένη κωμωδία στην οποία ένας ξυλοκόπος αναγκάζεται για να αποφύγει τον ξυλοδαρμό να προσποιηθεί το γιατρό, κάτι όμως που τελικά απολαμβάνει και εκμεταλλεύεται όσο καλύτερα μπορεί.

   Τα παιδιά της Γ' Γυμνασίου, αφιερώνοντας πολύ από τον προσωπικό τους χρόνο, έκαναν συνειδητή προσπάθεια να ενσαρκώσουν τους ρόλους και το αποτέλεσμα πιστεύουμε πως είναι ικανοποιητικό.

   Τα παιδιά που υποδύονται τους ήρωες του έργου είναι με τη σειρά εμφάνιση τους τα εξής:

1. Τσιτσιλής Δημήτριος: γιατρός (Σγαναρίλλος)
2. Παρασκευοπούλου Ελένη: γυναίκα του γιατρού (Μαρτίνα)
3. Παπακωνσταντίνου Κων/νος: υπηρέτης (Βαλέρης)
4. Σερλέτης Κων/νος : υπηρέτης (Λουκάς)
5. Τσόπας Γεώργιος: αστός Γάλλος (Γερόντιος)
6. Παραφέστα Σοφία: παραμάνα του Γερόντιου ( Ζακελίνα)
7. Καριώτου Ευαλλελία: κόρη του Γερόντιου (Λουτσίντα)
8. Κακαβίτσης Βασίλης - Λέανδρος
9. Σουλτούκη Άννα -χωρική
10. Σταύρου Χρύσα - χωρική
11. Πισσάς Αποστόλης -χωρικός

th2001e.jpg (21787 bytes)

   Πολύ σημαντική είναι επίσης η βοήθεια της κας Σταυρούλας Μανισσάνου και του κου Κων/νου Κοντσιώτη για τις παρεμβάσεις του, καθώς και των καλλιτεχνών του σχολείου μας, που φιλοτέχνησαν τα σκηνικά με την εποπτεία του κυρίου Γιάννη Μπέη. Τα παιδιά είναι :

Τσιάτα Γιάννα (Γ' γυμνασίου)
Ταουσάνη Μιρέλλα ( Β' γυμνασίου)
Καραμούστος Νίκος (Β' γυμνασίου)
Μαρκότσι Ανδρέας (Β' γυμνασίου)

Την παράσταση παρακολούθησαν πάρα πολλοί θεατές σε μια βραδιά όπου γονείς, κηδεμόνες αλλά και άλλοι ενδιαφερόμενοι καταχειροκρότησαν τα παιδιά που έδωσαν αυτό το θαυμάσιο αποτέλεσμα

Περιεχόμενα